కోనసీమ మహిళకు ఖతార్‌లో అపూర్వ గౌరవం.. 47 ఏళ్ల సేవకు తల్లిగా సత్కరించిన అరబ్ కుటుంబం

అంబేద్కర్ కోనసీమ జిల్లాకు చెందిన మట్టా ఆదిలక్ష్మి జీవితం మానవత్వానికి, ప్రేమకు, అనుబంధాలకు నిలువెత్తు నిదర్శనంగా నిలిచింది. సాధారణ కుటుంబానికి చెందిన ఆమె ఉపాధి కోసం విదేశాలకు వెళ్లినా, అక్కడ ఒక కుటుంబంతో ఏర్పడిన బంధం చివరి వరకు కొనసాగి అరుదైన గౌరవాన్ని అందించింది. ఆమె మరణానంతరం ఖతార్‌లోని ఒక అరబ్ కుటుంబం చూపించిన కృతజ్ఞత, అభిమానాన్ని తెలుసుకున్నవారు భావోద్వేగానికి లోనవుతున్నారు.

కోనసీమలోని చింతలపల్లి గ్రామానికి చెందిన ఆదిలక్ష్మి జీవనోపాధి కోసం దశాబ్దాల క్రితం ఖతార్‌కు వెళ్లారు. అక్కడ దోహా నగరంలో ఒక అరబ్ షేక్ కుటుంబంలో గృహ సహాయకురాలిగా చేరారు. మొదట ఉద్యోగం కోసం ప్రారంభమైన ఈ ప్రయాణం క్రమంగా ఒక కుటుంబ బంధంగా మారింది. కాలంతో పాటు ఆ ఇంటి సభ్యులు ఆమెను ఉద్యోగినిగా కాకుండా కుటుంబ సభ్యురాలిగానే భావించడం ప్రారంభించారు.

ఆ కుటుంబంలో చోటుచేసుకున్న విషాదకర పరిస్థితుల తర్వాత ఆదిలక్ష్మి పాత్ర మరింత కీలకమైంది. కుటుంబ పెద్ద భార్య మరణించడంతో చిన్నారుల సంరక్షణ బాధ్యతలు ఆమె భుజాలపై పడ్డాయి. ఆ బాధ్యతను ఆమె కేవలం ఉద్యోగంగా కాకుండా మాతృత్వంతో నిర్వర్తించారు. పిల్లల పెంపకం, వారి విద్య, వారి అవసరాలు, వారి భావోద్వేగాలకు అండగా నిలుస్తూ వారిని కన్నతల్లిలా చూసుకున్నారు. దీంతో ఆ కుటుంబంలోని పిల్లలు ఆమెను తమ జీవితంలో అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యక్తిగా భావించారు.

సంవత్సరాలు గడుస్తున్న కొద్దీ ఆదిలక్ష్మి మరియు ఆ కుటుంబం మధ్య బంధం మరింత బలపడింది. విదేశీ నేలపై ఆమెకు లభించిన గౌరవం, ఆప్యాయత అరుదైన ఉదాహరణగా నిలిచింది. ఆమె తన స్వగ్రామంలోని కుటుంబ సభ్యులతో కూడా నిరంతరం సంబంధాలు కొనసాగించారు. భర్త, పిల్లలు, బంధువులను కలవడానికి తరచూ స్వగ్రామానికి వచ్చేవారు. విదేశంలో బాధ్యతలు నిర్వహిస్తూనే స్వదేశంలోని కుటుంబ బంధాలను కూడా సమానంగా కొనసాగించడం ఆమె వ్యక్తిత్వాన్ని ప్రతిబింబించింది.

ఆదిలక్ష్మి జీవితంలో మరో ముఖ్యమైన పరిణామం ఆమె మత మార్పిడి. ఖతార్‌లోని కుటుంబ సభ్యులతో ఉన్న అనుబంధం, అక్కడి జీవన విధానం ప్రభావంతో ఆమె ఇస్లాం మతాన్ని స్వీకరించారు. అయినప్పటికీ ఆమె తన మూలాలను, కుటుంబాన్ని మరచిపోలేదు. రెండు కుటుంబాల మధ్య ప్రేమ, పరస్పర గౌరవం కొనసాగింది.

ఇటీవల ఆమె గుండెపోటుతో మరణించడం ఆ కుటుంబాన్ని తీవ్ర విషాదంలోకి నెట్టింది. ఆమె మరణవార్త తెలిసిన వెంటనే షేక్ కుటుంబ సభ్యులు తీవ్ర భావోద్వేగానికి గురయ్యారు. ఎన్నో సంవత్సరాలుగా తమ జీవితాల్లో తల్లి స్థానాన్ని భర్తీ చేసిన వ్యక్తిని కోల్పోవడం వారికి తీరని లోటుగా మారింది. అందుకే ఆమెకు సాధారణంగా కాకుండా అత్యంత గౌరవప్రదంగా వీడ్కోలు ఇవ్వాలని నిర్ణయించారు.

ఆమె స్వగ్రామంలోని కుటుంబ సభ్యులు మృతదేహాన్ని స్వదేశానికి తీసుకురావాలని కోరుకున్నప్పటికీ, ఖతార్‌లోని కుటుంబ సభ్యులు ఆమె తమకు కూడా తల్లితో సమానమని భావించి అక్కడే అంత్యక్రియలు నిర్వహించారు. ఆమెను కుటుంబ సభ్యురాలిగా గౌరవిస్తూ తమ స్వంత తల్లి సమాధి పక్కనే సమాధి నిర్మించారు. ఈ నిర్ణయం వారి ప్రేమ, కృతజ్ఞతలకు ప్రతీకగా నిలిచింది.

సాధారణంగా విదేశాలకు ఉపాధి కోసం వెళ్లే వేలాది మంది కార్మికుల జీవితాలు కష్టసాధ్యమైనవే. అయితే ఆదిలక్ష్మి కథ మాత్రం ప్రత్యేకమైనది. ఉద్యోగ సంబంధాన్ని మించి మానవ సంబంధాలు ఎంత గొప్పవో ఈ ఘటన చూపిస్తోంది. ఒక మహిళ తన సేవ, ప్రేమ, అంకితభావంతో విదేశీ కుటుంబం హృదయాలను గెలుచుకుని, చివరికి ఆ కుటుంబంలో శాశ్వత స్థానం సంపాదించడం అరుదైన విషయం.

చింతలపల్లి గ్రామంలో కూడా ఆమె మరణవార్తతో విషాద ఛాయలు అలుముకున్నాయి. కుటుంబ సభ్యులు, బంధువులు, గ్రామస్తులు ఆమెను స్మరించుకుంటూ నివాళులు అర్పించారు. విదేశాల్లో జీవిస్తూ కూడా కుటుంబ విలువలను కాపాడుకున్న మహిళగా ఆమెను గుర్తుచేసుకుంటున్నారు. ఆమె జీవిత ప్రయాణం కేవలం వ్యక్తిగత విజయగాథ మాత్రమే కాదు, ప్రేమకు సరిహద్దులు ఉండవని నిరూపించిన ఉదాహరణగా నిలిచింది.

ఆదిలక్ష్మి కథ మనిషి చేసిన మంచితనం ఎప్పటికీ మరచిపోబడదని చెబుతోంది. రక్తసంబంధం లేకపోయినా ప్రేమ, ఆప్యాయత, త్యాగం ద్వారా ఏర్పడిన బంధాలు ఎంత గొప్పవో ఆమె జీవితం తెలియజేస్తోంది. విదేశీ నేలపై ఓ కుటుంబానికి తల్లిగా నిలిచి, చివరికి అదే కుటుంబం మధ్య గౌరవప్రదంగా శాశ్వత విశ్రాంతి పొందిన ఆమె జీవితం అనేక మందికి స్ఫూర్తిదాయకంగా నిలిచిపోతుంది.